İçme sularına çürüyen ceset parçalarının karışmasından ve artan kaçırma ve öldürme olaylarından dolayı harekete geçen bölge halkı özellikle 2009 yılında defalarca bu toplu mezarların varlığını gündeme getirmişti. Ancak savcılık harekete geçmemişti. Sonunda yakınları kaybolan ailelerin ısrarları ve Kolombiya’daki insan hakları ihlallerini araştıran İngiliz sendikacı ve parlamenterlerden oluşan bir delegasyonun bölgeyi ziyareti ve araştırmaları sonucu, 2009 Aralık ayında her türlü dokunulmazlığa sahip ordu mensupları tarafından işlenen bu vahşi katliam açığa çıkarıldı.

Söz konusu olan kıtanın bu zamana kadar bulunan en büyük toplu mezarı… 2000 kişilik bir mezar, bu Kolombiya devleti için çok ciddi bir mesele, ancak bu jenositin suçortağı tekelci ve uluslarası medya nazi toplu mezarlarını aratacak denli bir vahşet ortaya çıktığında bunu büyük bir sessizlikle geçiştirme görevini üsleniyorlar. Bu sessiz medyanın, bu katliamlar temelinde büyüyen devasa sermaye ve Kolombiya’nın sınırsız doğal kaynaklarının sömürüsüyle ilişkili olduğu hiç şüphe götürmez.

Kolombiya’yı Ocak 2010’da (mezarın ortaya çıkışından bir ay sonra) ziyaret eden Avusturya’lı bir insan hakları komisyonu bu olay üzerine yetkililerle defalarca görüştü ve bütün yetkili kurumlar –savcılık, adalet ve içişleri bakanlığı ve hatta Birleşmiş Milletler- son derece endişeli bir şekilde sorumluluğu üzerlerinden atmaya çalıştılar ve bu arada zaman kazanarak, mezardaki ceset sayısını minimize etme ‘operasyonları’ düzenlediler. Ancak buna rağmen resmi rakam olarak en az 2 bin cesedi kabul etmek zorunda kaldılar. Avusturyalı delegasyonun verdiği bilgiye göre ‘ceset çıkarma çalışmalarını denetleyen yoktu, istedikleri gibi cesetleri çıkarıp başka yerlere taşıyıp oralara gömüyorlardı ya da yakıyorlardı ve bunu şikayet eden kayıp yakınları da evlerinden zorla göçettiriliyorlardı’.

Kolombiya’da polisin ve ordunun eylemleriyle birlikte organize edilen paramiliter devlet stratejisi, ‘büyük toprak sahipliği’nin hakimiyetinin gelişmesinin bir aracı olagelmiştir. Kolombiya devleti kendi açık aparatları (polis,ordu) ve kapalı aparatı (paramiliterler) aracılığıyla 50 binden fazla kişiyi kaybetti. Kolombiya devlet aygıtı göze batar bir şekilde oligarşinin ve uluslararası sermayenin halka karşı sınıf savaşındaki aracıdır: yağmanın garantisi olan paramiliter strateji bu ekonomik mantık içinde yazılmıştır.

La Macarena örneği boyutundaki bir toplu mezarın üstünün örtülmeye çalışılması, uluslararası sermayenin ve Kolombiya oligarşisinin yaptığı ticaretin bu dehşet üzerine kurulduğunu gösteriyor; bu cinayetler sadece Kolombiya ordusu ve Başkan Uribe’nin uyuşturucu tacirleri ile olan ilişkisi nedeniyle işlenmiyor, bundan çok daha derin bir nokta olan Kolombiya devletinin soykırımcı yapısıyla alakası vardır. Ayrıca ulusal ve uluslararası medyanın suç  ortaklığı da son derece belirleyicidir. Bu noktada tek çare halklar olarak bu tür soykırımların üstünü örtme çalışmalarını engellemek bize düşüyor.

Kolombiya için uluslarası dayanışma acildir: Kolombiya kuşkusuz gezegenimizde kapitalizmin kaçınılmaz mutlak hastalığındaki en vahşi halinin gözler önüne serildiği bir dönemi yaşıyor…
Azalea Robles – www.rebelion.org adlı internet sitesindeki ispanyolca orjinalinden Canan Ateş tarafından türkçeye çevrilmiştir.

Kıtasal Bolivarcı Koordinasyon’dan Kıtasal Bolivarcı Hareket’e Geçiş

Bizim halklarımızın birliği yalnızca bireylerin bir arzusu değil, aksine kaderin değişmez bir hükmüdür. SIMÓN BOLÍVAR

Bizim Amerikamız’da ve Abya Ayala’da tüm evrenin umutlarını yeşerten ve kendi krizinin batağından çırpınan ve artık iyice korkak hale gelmiş emperyalist güçlere korku saçan bir hayalet dolaşıyor… Bu hayalet, Bolivar’ın ruhu, kılıcı, onun tüm kıtada bayraklaşan sosyal ve politik projesidir. Bu hayalet, bütün kahramanlarımızdan ve bağımsızlığımızın mimarları olan önderlerimizden oluşan büyük bir ordunun önünde yer alıyor. Ve bir halk ordusu, onlardan aldığı güçle özgürlüğünü elde etmeye azmediyor, çünkü artık tarihi adaletsizliklere son vermenin, Bolivar’ın da rüyası olan ve bu yarımkürede bizlerin kaderinin koruyucu kalkanı olacak bir  Büyük Ulusu yaratmanın zamanı gelmiştir.

Kanımızı son damlasına kadar emen krallıklar ve imparatorluk tarafından 500 yıldan fazla bir süre yağmalandık ve yoksul bırakıldık. İşgalciler, tüm dünyaya hakim olmak ve kuzeyimizde felaket saçan bir güç merkezi yaratmak için Abya Ayala-Bizim Amerikamız’ın zenginliklerini, altınını, gümüşünü, petrolünü, kömürünü, doğalgazını, demirini, bakırını ve değerli taşlarını, onurlu geleceğimizin mirasını zorbaca çaldı ve çalmaya devam ediyor. Adaletsizle elde ettikleri tüm bu ihtişam, bizlerin yoksulluğu pahasınadır.

İlk işgalciler buraya tüfekleriyle, kılıçlarıyla, atlarıyla, barutlarıyla, köpekleriyle ve haçlarıyla dehşet saçarak baskının, sömürünün ve ölümün kolonilerini kurmak için geldiler. Katolik kilisesinin gizli kapılar ardında imzalanmış fermanlarının etkisi altında gözü dönmüş bir hırsla saldırmaya başladılar. Avrupalı taht sahiplerinin çılgınca hırsının girdabıyla kuşatılan 70 milyon yerli ve 140 milyon siyah, hizmetkarlığın ve köleliğin zincirlerinde hayatını kaybetti. Ruhunu şeytana satmış işgalciler, işledikleri korkunç insanlık suçlarını kurban ettikleri yerli ve siyahların ruhu olmadığını iddia ederek temize çıkarmaya çalıştılar. Potosi’nin zirvelerinden ahlaksızlık yuvası saraylarına uzanan ve altın ile gümüşten inşa ettikleri köprünün devasa ayakları Amerikan halkları kanı üzerinde yükseliyordu. Bir halka zulmetmek adına hiçbir hukukun hükmü kalmamıştı.

300 yıl sonra işgalciler, Ayacucho yükseklerinde kanlı bir anti-sömürgeci savaşta Amerikan halkları tarafından yenilgiye uğratıldılar. Tüfeklerin gürlediği, korkunç kılıç şakırtılarının ortasında atlarıyla ve mızraklarıyla savaşan halk ordusunun karşısında hezimete uğradılar. Böylece Amerika’yı terketmek zorunda kaldılar. Tiranlardan, mücadelenin ve onurun yolunu seçerek, zulme karşı direnişin kutsal ve vazgeçilmez olduğunu kanıtlayarak kurtulduk. Bağımsızlık yolunda mücadele veren halk ordusu Bolivar’ın ateşli sözleri karşısında titredi: ‘Askerler! Göklerin insanoğluna yüklediği görevlerin en büyüğünü, bütün dünyayı köleliğin zincirlerinden kurtarmak gibi bir işi yerine getireceksiniz. Askerler! Yenmekle yükümlü olduğunuz düşmanlar 14 yıldan beri galip oldukları için böbürleniyorlar. Fakat onlar ancak silahlarını sizlerin binlerce savaş görmüş silahlarıyla boy ölçüştürdüklerinde söz etmeye değer olacaklar. Askerler! Peru ve bütün Amerika sizden barış ve zafer bekliyor. Özgür Avrupa sizi hala hayranlıkla izliyor, çünkü Yeni Dünya’nın özgürlüğünü elde etmesi tüm evrenin umududur. Düşmanlarınızı hafife mi alacaksınız? Hayır! Hayır! Hayır! Sizler yenilmezsiniz… Ve bugün halkların mücadelesi, Bizim Amerikamız, evrenin yenilmez umudu olmaya devam ediyor.

ABD, özgürlük savaşçılarının silahlarının yenilmezliğine ikna oldu, bu nedenle Peru’daki Tupac Amarular’ın ve Nueva Granada’ki komünarların ayaklanmalarının gücünü gözleriyle gördüğü o andan itibaren arka planda şekillendirdiği stratejisi için pençelerini keskinleştirmeye başladı. ABD, kıtamız Amerika’daki ticari hakimiyet için İngiltere ile kapışmasına izin verecek bir güce ulaşıncaya dek bizim bağımsızlığımızı elde etmemizi geciktirmeye çalıştı. Yaptıkları aritmetik hesaplarıyla kendinden geçmiş bir halde sorunun çözümünü tarafsız olduklarını ilan etmekte buldular; bağımsızlık savaşçılarına silah satmayarak tarafsız kalacaklardı, ancak aynı zamanda İspanyol işgalcilere de ticari özgürlük vereceklerdi. Diğer taraftan da Güney Amerika’daki bağımsızlık mücadelesine silah sağlayan her ABD’li yurttaşa ise 10 bin dolar para cezası ile 10 yıl hapis cezası öngören bir yasayı çıkararak hainlik noktasına geldiler. ‘Düşman karşısında artık kollarımız, göğsümüz, atlarımız ve mızraklarımızdan başka da silahımız yoktu.’

Ancak bizim Amerika’daki ilk kölelik karşıtı ve özgür devletin başkanı büyük Petion’umuz vardı, Bolivar’a sadece silah ve mühimmat vermedi, kıtasal devrimin zafere ulaşması için gereken sosyal desteği de sağladı.

1823 yılında, ABD inanılası zor ve ihanetçi bir diplomasiyi uygulamaya koyarak kendilerini yarıkürenin sahibi ilan ettiler ve Bizim Amerikamız’ın şefkatli kalbine yağmacı Monroe doktrini çivilerini sapladılar: ‘Amerika, Amerikalılarındır.’ Bir uydurma yasa çıkararak Latin Amerika’nın kendilerine ait olduğunu, bizim kendilerinin ‘mutlak kaderi’ olduğumuzu ilan ettiler, oysaki bu iddia, gerçekte ‘Amerika’yı özgürlük adına yoksulluktan kurtarmak için işgal etmek’ yasası olmaktan başka da bir anlam taşımıyordu.

Entrika ve ihanet içerisinde gizlenerek yavaş yavaş içimize girdiler. Vatana ihanet edenlerin çekişmeleri olmasa bunların hiçbirini yapamazlardı. İhtilaf tohumları ektiler ve bağımsızlık ile özgürlüğün garantisini olan halk ordusunu parçaladılar. Daha sonra da Bolivar’ı katlettiler ve KOLOMBİYA’yı, halkların kardeşliğini ve birliğini öldürdüler.

Kurtarıcı Simon Bolivar ABD’nin Amerika’nın nüfusu en yüksek krallığı olarak kıtanın patronu rolüne soyunacağını daha o günlerde ifade etmişti. Bolivar, ABD’nin kısa bir zaman içerisinde tüm kıtanın efendisi olabileceğini, ancak bir avuç özgür insanın kudretli imparatorlukları yenilgiye uğrattığının da tarihte sıklıkla görüldüğünü de belirtmişti. Eğer bana inanmazsanız, bu dediklerimi bronzdan bir piramite kaydedin ki gelecek kuşaklar bu sözleri okusunlar ve  bana hak versinler.

Kısa bir zaman sonra Meksika topraklarının yarısından fazlasını ele geçirdiler. Bayraklarına zorla sömürgeleştirdikleri Puerto Rico’nun yıldızını eklediler. Bağımsız cumhuriyetleri işgal ettiler, kendilerine boyun  eğmeyen hükümetleri devirdiler, yerlerine diktatörleri ve kukla devlet başkanlarını geçirdiler, ancak açgözlülükle burunlarını soktukları her yerde erdemin direnişini karşılarında buldular. ABD, halen bu niyeti taşımaya devam etse de hiçbir zaman Küba’yı kolay lokma haline getirmeyi başaramadı. Yeni sömürgeci ilerleyişleri, her zaman Sandinistlerin ve Caamanistlerin, şu an sömürge haline getirilmiş Dominik halkının direnişini karşısında buldu. Bu halkın zincirlerini kıracağı günleri uzak değildir.

İşgalciler, uçak gemilerinden ve fırkateynlerden oluşan filoları, ‘business’ aldatmacaları ve neoliberalizmleriyle, Dünya Bankası ve özelleştirmelerle, IMF ve deniz kuvvetleriyle, dezenformasyon ve sömürgeci kültürün ideolojisi ile, Hava Kuvvetleri Komandoları (AMC) ve ileri seviyedeki operasyonel askeri güçleri konuşlandırarak kıtamıza gelmeye devam ediyorlar.

İşgalci güçler, C17 ve P3 Orion uçakları, stratejik hedefler için tasarlanmış bombardıman uçakları, 4. filo, CIA ve Mossad, ingiliz SAS komandoları, yüksek askeri teknolojiler, ALCA, Plan Kolombiya, Panama-Puebla ve Smart Power yani yeni neo-sömürgeci stratejilerinin akıllı gücü olduğu kisvesi altında planladıkları caydırıcı önlemler olmak üzere bütün güçlerini büyük kahraman Bolivar’ın yürüyüşünün ve diğer önderlerimizin özgürlük projesinin önüne geçmek, halklarımızın bağımsızlık mücadelesini boğmak için  biraraya getirmiş durumdadırlar.

Honduras’ta yapılan askeri darbe, bu işgalci politikanın ikiyüzlü bir şekilde gizlenmesinden başka birşey değildir.

Bolivar’ın hayaleti, halklarımızın birliği için Büyük Cumhuriyet Ulusu’nun aciliyeti  düşüncesinin bilinçlerde yeniden canlanması ve Kurtarıcı Simon Bolivar’ın da arzuladığı gibi bu yarıkürede tüm evrenin umuduna dönüşecek bir mücadele yürüten başka bir gücün ortaya çıkması gerçeği onları en çok korkutandır. Bu yürüyüş, onların tüm dünyayı kendi hakimiyetleri altında köleleştirme üzerine kurulu ve hiçbir temele dayanmayan saçma hayallerine karşılık ‘sevgili silah arkadaşlarımla birlikte tiranlar tarafından zulmedilen topraklarımın sınırlarına doğru yola çıkıyorum’ diyen ve adaleti önüne hedef koyan somut bir niyet taşınmaktadır.

ALBA’nın, Amerika Halklarının Bolivarcı Birliği’nin bütünleştirici kıvılcımını nasıl da söndürmek istemektedirler, çünkü bu kıvılcımın sömürgeleştirdikleri topraklarda bir yangına dönüşerek kıtamıza ‘mutlak kader’ diyen kibirli inançlarını kül etmesinden korkuyorlar. ALBA halkları tarafından kuşatılmalı ve onlarla birlik olmalıyız, Washington’un hakimiyetini sarsarak yerine tüm kıtamızı etkileyen vatan ve onur düşüncesini koyan kardeş Venezuela, Bolivya, Ekvator, Nikaragua ve Küba halklarının yeni bir toplum yolundaki mücadelesinde onlarla birlikte hareket etmeliyiz.

Bizim Amerikamız, neoliberal sistemin felaketine karşı dimdik mücadele vermekte, vahşi kapitalizmin hakimiyetine karşı direnen halklara öncülük etmektedir. Kıtada ve adada (Küba) önlenemez bir şekilde ilerleyen Bolivarcı değişim dalgası büyümektedir. Artık bu dalgayı önlemeye çalışan tüm girişimler boşa düşmektedir.

ABD’nin güvenlik ihtiyaçlarını karşılamak üzere yapılan anlaşma uyarınca Kolombiya topraklarında kurulan çok sayıdaki askeri üs, Simon Bolivar’ın halen geçerli olan sosyal, ekonomik ve siyasi projesinin ilerlemesini durdurmak amacıyla gerçekleştirilmiş emperyalist mevzilenmedir. Bu üsler, emperyalizmin stratejistlerinin 4. Santafe’nin kirli sayfalarında ifade ettikleri düşüncelerinin hayata geçirilmesi anlamını taşımaktadır. Sosyal kaynamayı ezmenin, askeri baskıyı hakim kılmanın,  Venezuela’nın petrol kuyularına, Amazon bölgesinin zenginlikleri ve doğal çeşitliliklerine saldırmak ve Güney Amerika’nın su kaynaklarını özelleştirmek için Kolombiya’yı bir saldırı üssüne dönüştürmenin yollarını aramaktadırlar.  Bizim Amerikamız, ne Kuzey Amerikalılar’ındır ne de herhangi bir emperyalist gücün arka bahçesidir. Kıtamızın doğal zenginlikleri, bizim geleceğimizin, onurumuzun ve bağımsızlığımızın garantisidir. Bizler, çok daha zalim ve aynı zamanda çok daha güçlü de olsa tüm bu yönlü saldırılara karşı direneceğiz. ‘Politika, hiçbir zaman Kuzey Amerikalılar’ın bizle ilgili tasarladıklarından daha ahlaksız bir hale gelmemiştir.’

Halkların emperyalist tiranlara karşı verdiği insanlık mücadelesindeki en güçlü silahı birlikte mücadele etmektir.

Kimliğini ve bu projede yer alan tüm canlı güçlerin bağımsız duruşunu kaybetmeksizin, Koordinasyon’dan Kıtasal Bolivarcı Hareket’e doğru ve büyük bir devrimci kararlılık isteyen bu sıçrama  Bizim Amerikamız’ın halklarının bağımsızlığı ve yeni bir gücün inşası yolundaki ilerleyişin garantisi olacaktır.

Kıtasal Bolivarcı Hareket olarak, halkların bütün mücadelelerini, yarıkürenin sosyal ve politik örgütlerini, dünyadaki tüm farklı ırkları, halk önderliklerini ve tüm devrimcileri, siyasi partileri ve hareketleri, yeni isyancı varoluşları, gençliğin canlı gücünü, mücadele içindeki tüm kadınları Kurtarıcı Simon Bolivar’ın, Miranda’nın, Artigas’ın, Che’nin, Morazan’ın, Lautaro’nun, Marti’nin, Amaru’nun, Katari’nin, Alfaro’nun, Sandino’nun, Farabundo’nun, Prestes’in, Betances’in, Caamaño’nun, Manuelita’nın, Marulanda’nın, Zapata’nın ve Villa’nın, Amerika kıtamızın özgürlüğü için mücadele eden tüm kahramanlarının bizi çağırdığı yerde, eylemin ve birliğin büyük stratejik alanında buluşmaya çağırıyoruz.

Büyük Anavatan’ın ve Sosyalizm’in, antiemperyalizm ile vatan ve insanlık uğruna mücadele etmeyi önüne koyan tüm Latin Amerika ve Karibik halklarının birliğinin bayrağını daha yukarılara çekeceğiz. ‘Yalnızca halkların sevgisi temeli üzerinde onurlu ve kardeşçe bir yaşam mümkündür.’

Kapitalizm iflas etmiştir. İnsanlık dışıdır. Bütün gözeneklerinden kanlar saçarak doğmuştur. Egoizm, adaletsizliktir. Gezegenimizde bir milyar 20 milyon insan açlıkla karşı karşıyadır ve her yıl 40 milyondan fazla kişi açlıktan dolayı ölmektedir. 3 milyar insan yoksuldur ve yetersiz beslenmektedir. Yaklaşık bir milyar kişi işsizdir ve bu kontrolsüzlük yaşadığımız gezegene sürekli zarar vermektedir. Daha iyi bir dünyada yaşamak için mücadele vermek kaçınılmazdır. Antikapitalist alternatif, sosyalizmdir. Sosyalizm, tarihin halkların mücadelesi ile tamamlanacak değişmez bir durağıdır.

Latin Amerika sosyalizmi kahramanlık ile yaratılacak bir eserdir.  Latin Amerika sosyalizminin temeli, bizim kendi değerlerimizdir. Bizim Amerikamız-Abya Ayala, tarihine sahip çıkan halk demektir. Bizim kaderimizin stratejistleri, düşünürlerimiz aynı zamada bizim kurtarıcılarımızdılar. Bağımsızlık ve özgürlüğü hiçbir zaman sosyal devrimden ayrı tutarak tasarlamadılar, çünkü bağımsızlık ve özgürlüğün gerçekleşmesi, birlikte durmanın engellenemez gücü olmadan mümkün değildir. Evrendeki eşitlik temeli üzerine inşa edilen bir özgür insanlar topluluğu, birliğin bir ürünüdür. ‘Birlik, yenilenme sürecimizin değerlerini yaratmada en çok ihtiyaci duyacağımız noktadır. Bu birlik, bize mucizelerden gelmeyecektir, aksine hedefi iyi belirlenmiş çabalar ve etkili bir duyarlılık sayesinde gerçekleşecektir. Bütün Amerikalı halkların tek bir vatanı vardır. Bu vatanı her ne pahasına olursa olsun kuracağız. Bu şekilde birliğini sağlamış bir Amerika, bütün ulusların ve cumhuriyetlerin anası olarak adlandırılabilecektir.’ Bu, Kurtarıcımız’ın öğretisidir. Büyük Anavatan, bizlerin hedefidir.

Bağımsızlık Bildirgesi’nin ilanının 200. yılında tüm dostlarımızı çetin geçmekte olan 21. yy.’ın Ayacucho Muharebesi’ne gönülden katılmaya davet ediyoruz. Kahramanlarımız, yürümemiz gereken yolu o günlerden çizdiler. Ayacucho bozkırlarında elde edilen zafer, Venezuellalılar, Arjantinliler, Ekvatorlular, Şilililer, Granadalılar, Perulular ve eski Avrupa’nın savaşçılarından oluşan enternasyonalist bir ordunun İspanyol zulmününe son vermek ve sömürgecileri en son kalelerine değin Bizim Amerikamız’dan söküp atmak uğrunda elde edildi. ‘Artık zaman, Amerika halklarının biraraya gelme zamanıdır.’

Hepimiz, Bolivar’da buluşuyoruz. Kıtasal Bolivarcı Hareket ile onun sosyal ve politik önderlikleri, halkların kıtasal devrimin zaferi yolundaki yürüyüşüne öncülük edecek yönetim mekanizmasını oluşturmakla görevlidir.

Yeni sömürgeci düzenin adaletsizliğine karşı mücadelemizde, Mareşal Sucre’nin 9 Aralık’taki tarihi muharebenin hemen öncesinde askerlerine yönelik hitabında dile getirdiği sözlerinin coşkusunu taşıyacağız: ‘Askerler! Amerika’nın kaderi bugün sizin ellerinizdedir. Bizler, özgürlük tutkumuzla evrenin umudu olmalıyız. Ya zafer ya ölüm!’ . ‘Şu an hayati bir noktada bulunuyoruz. Kılıçlarımız adına söz veriyoruz, kılıçlarımızsa sözümüzdür. Adalet ve eşitiği bir araya getirerek insanlığın özgürleşmesi için büyük mücadeleyi başlatacağız.’

Bolivar’ın ve diğer ulusal kahramanlarımızın düşünü gerçekleştirmek yolunda başlattığımız yürüyüşümüze hız katmak için, Büyük Anavatan ve Sosyalizm’in tesisindeki aciliyet noktasında hareket eden yeni hükümetlerin inşası için kardeşlik ve bilinç temelinde yükselen alternatif politikaları yaratmalı ve halklar için yeni bir dönem başlatmalıyız.

Bolivar ve tüm önderlerimiz bizimle birliktedir.

Kutimunqan kutikapamunqan chaymantas, pispochakuna takichkan: Onlar bize geri döndüler, bu yüzden kuşlar şarkı söylüyor.

Bizler tarihiz; birlikte zafere ulaşacağız.

Kıtasal Bolivarcı Hareket Kuruluş Kongresi

Caracas, 7-8-9 Aralık 2009

| 10 – 12 – 2009 |

Kısa süre içinde bir çalışma grubunun kurulması ve V. Sosyalist Enternasyonal’in dünya sosyalist hareketinin en üst otoritesi olarak örgütlenmesi, hedeflerin ve mekanizmaların tanımlanmasına öncelik verilmesi kararlaştırıldı.

Konuşması sırasında Chavez  V. Sosyalist Enternasyonal’i kurma çağrısının komunist Karl Marks, Fredrich Engels ve Lenin’inkileriyle, Latin Amerikalı anti-emperyalistler Simon Bolivar, Francisco Morazán ve César Augusto Sandino’nunkilerin ortak düşünce ve ruhunu taşıması gerektiğini söyledi. Bu zamana kadarki enternasyonallerin her birinin kendi konjüktürü olduğunu ve dördünün de büyük kitle ve işçi mücadelelerinin ve aynı zamanda büyük burjuva egemenliğinin olduğu Avrupa’dan doğduğunu, şimdi ise dünyanın birçok kıtasında ve  ülkesinde ‘farklı ve dayanışma içinde bir toplum’ için sosyalistlerin umut bayrağını yukarı kaldırdığını vurguladı.

Toplantı sonuç bildirgesindeki ortak hareket noktaları şu şekilde maddeleştirildi:

1. Kolombiya’daki ABD askeri üslerine karşı dünya çapında eylemler düzenlenmesi.
2. Sosyalist parti ve hareketler arasındaki ilişkiyi istikrarlı hale getirme ve ortak eylem hattını harekete geçirme.
3. Dünya çapında barış hareketini yaratacak militan bir örgüt kurma.
4. ‘Devrimci Bilinç’ yaratma amaçlı uluslararası iletişim birlikleri kurma.
5. Bütün halk hareketlerini Honduras halkını desteklemeleri ve anayasal başkan Manuel Zelaya’nın tekrar görevine dönmesini sağlamak için harekete geçirme.
6. Özgürlükleri için mücadele eden dünya halklarıyla sıkı bir dayanışma içinde olma.

Haber: Canan Ateş

| 23 – 11 – 2009 |

Yapılan uluslararası anlaşmalar gözönüne alındığında Venezüella ekonomisinde düşüş yaşandığı ve bunun oranının da sene başından beri süreklilik kazandığı, toplam iç üretimin ikinci üç aylık döneminde %2,4’luk bir azalma yaşandığı belirtildi.

Petrole dayalı üretimin son üç aylık dönemde %9,5’luk, Ocak-Eylül arası dönemde ise %6,1 oranında düşüş gösterdiğinin ifade edildiği raporda son üç aylık dönemde imalat sektörünün %9,2, ticari sektörün %11,5, madencilik sektörünün %18,3, ulaşımın %11,1, gayrımenkul hizmetlerinin %3,2 oranında bir düşüş yaşamasına karşın su ve elektrik alanında %4, inşaat sektöründe %4,3, iletişim alanında %11,4, merkezi hükümet tarafından sunulan hizmet alanında %2,3 (sağlık %1,9 ve eğitim %0,7) oranında artış olduğu BCV’nin ifade ettiği diğer rakamsal bilgileri oluşturuyor.

2009 yılına ait ithalat/ihracat rakamının 2008 rakamı olan 19 milyar 335 milyon dolardan 7 milyar 550 milyon dolara düşmesinin nedeni olarak ise toplam ihracattaki %48,7 ve ithalattaki %29’luk düşüş gösteriliyor.

Venezüella Ekonomi Bakanı Ali Rodriguez önceki gün yaptığı açıklamada, ekomomideki bu düşüşü durdurmak ve enflasyonu aşağı çekmek için gerekli önelemlerin alınacağını belirtti. Sıkı bir döviz kontrol politikası yürüten Venezüella hükümetinin özellikle gıda malzemelerin ve tıbbi ihtiyaçlarının satın alınması için piyasaya döviz aktaracağını belirten Rodriguez, ekonomideki düşüşün nedenlerinden biri olarak uluslarası vergilerden dolayı ülkedeki yapılan üretimin düşmesi ve üretim için gerekli yatırım malzemelerinin ithalattındaki sorunlar olduğunun altını çizdi. Önlem olarak alınacak tedbirlerden en önemlisi olarak özellikle petrol sektörü olmak üzere atıl haldeki üretim işletmelerinin canlandırılacak olmasını sözlerine ekledi.

Haber: CANAN ATEŞ

Şili’ye karşı oybirliği ile alınan kınama tavrına rağmen polis güçleri ile emekli askerlerin  Garcia’ya yönelik yaptığı ve komşu ülke Şili’ye karşı takındığı ‘zayıf’ duruşu hedef alan eleştiriler ön plana çıkıyor.

Peru Savunma Bakanı Rafael Rey ise, Lima’da bulunan Şili Büyükelçiliği’ne söz konusu casusluk olay ile ilgili ayrıntılı olarak yürüttükleri soruşturmanın dosyasını en kısa zamanda ulaştıracaklarını ifade etti.

Soruşturmaya göre, yakalanan Perulu astsubayın Montevideo, Arica ve Lima’da bulunan Şili istihbaratından görevlilerle yedi yıl boyunca sürekli irtibat halinda bulunduğu ve Peru’nun 2021 yılına kadarki Hava Kuvetleri Stratejik Planı’na dair bilgileri sızdırdığı belirtiliyor.

Öte yandan Şili Milletvekilleri Kamarası ise önceki gün oy birliği ile Peru’nun Şili’ye yönelttiği bu suçlamaları kınama kararı aldı. Üç maddelik kınama notasında, Peru devlet başkanı Alan Garcia dahil olmak üzere Peru makamlarının Şili’ye yaptığı suçlama ve hakaretlerin kabul edilemez olduğu vurgulandı. Şili’deki başkan seçimi adaylarından Eduardo Frei de, Şili devlet başkanı Michelle Bachelet’in ‘söz konusu gelişmeler Peru’nun sürekli bir düşmanlık politikası izlediği anlamına geliyor’ şeklindeki değerlendirmesine katıldığını belirtti.

Haber: CANAN ATEŞ

İliklerine kadar alçaklığa, kana, yolsuzluğa, köleliğe batmış, onursuzluğundan dolayı bir kere bile yüzü kızarmayan devlet başkanı Alvaro Uribe tarafından kabul edilen, ülkemizin vücuduna gömülen ve ucu Latin Amerika’nın kalbine saplanacak ve hedefi kurtarıcımız Simon Bolivar’ın tamamlanmamış özgürleştirici projesinin devamı olan ALBA ışığı altında ilerleyen halklarımızın demokratik ve bütünleşmeci sürecini engellemek olan emperyalizmin Kolombiya’da 7 yeni askeri üs kurma adımına karşı, onuruna sahip çıkan tüm askerlere, yurdumuzu ve Latin Amerika’nın onurunu savunmak için vereceğimiz kurtuluş savaşında halkımızla birlikte tek bir amaç doğrultusunda savaşmak için kardeşçe ve yurtseverce çağrıda bulunuyoruz.

Subaylar ve Astsubaylar: General Joaquin Matallana ( çev. notu: FARC’ın temellerinin atıldığı 1964 yılında, Marquetalia bölgesine yönelik ilk ABD destekli operasyonu yöneten o zamanlar yüzbaşı rütbeli bir subay) Meta eyaletindeki Lomalinda ABD yerleşim bölgesine girmek istediğinde, düşük rütbeli bir yankee askeri kibirli bir tarzda onu engelledi. Bu saygısızca küstahlık karşısında onuru zedelenen Kolombiyalı general bu büyük rahatsızlığını dile getirmek için devlet başkanı ile görüşmeye gitti. Kendisine verilen cevap şu oldu: ‘Hiçbir şey yapamam’. Bu cevabı veren içine kapalı, vatan kavramından yoksun, yankee yardakçılarının çayırında geviş getirmeye alışmış bir devlet başkanıydı. Haysiyetli bir general olan Matallana, Kolombiya’nın hiçbir toprağının yabancı askeri güçler tarafından işgal altında olamayacağı gerekçesiyle istifa etti. Bu olaydan birkaç yıl sonra Casa Verde’de (Yeşil Ev: bir dönem FARC Sekreteryasının toplu halde bulunduğu karargaha verilen ad) gerilla komutanları Manuel Marulanda ve Jacobo Arenas ile buluşmaya geldiğinde şu sözü vermişti: ‘eger bir gün ülke yankee işgaline maruz kalırsa beni de hesaba katın!’. Marquetalia savaşındaki haysiyetli düşmanımızın sahip olduğu insani ve askeri kalite! İşte bu vatanı kendi içinde gerçek anlamda hisseden askerin göğsünden fışkıran onur duygusudur.

Rütbeli ve rütbesiz tüm askerler: Washington hükümetinin yeni-sömürgeci projeleri karşısında ‘ABD en kötüsü ve aynı zamanda en güçlü olanıdır… Güçlüyle bir kez yapılan anlaşma, zayıfın ebediyen ona mecburiyeti demektir… Bir Kolombiyalının bu duruma düşmesinden tiksinirim.’ diyen Simon Bolivar’ın rüşvete boyun eğmeyen ve yurtsever tavrının aynını göstermeliyiz. Bugün öncelikli görevimiz, kaderimizin kalkanı olan Kurtarıcımız Bolivar’ın rüyası Birleşik Latin Amerika Cumhuriyetleri projesi altında halklarımızın birliğini sağlamaktır. Amerikamızın tarihinde Panamalı general Omar Torrijos, Dominikli Francisco Caamano, Perulu general Velasco Alvarado, Brezilyalı Prestes, Guatemalalı Abrenz gibi halkların gönlünde taht kuran anti-emperyalist birçok yurtsever asker öne çıkmıştır.

Burada artık ülkemizdeki politik ve sosyal hareketlerle birlikte çabaları ortaklaştırarak, halk egemenliğinin ve onurun kök salmasını sağlamak için yurtsever direnişi oluşturma zamanı gelmiştir. Yurtsever askerler, bolivarcı gerilla ve harekete geçmiş halk Amerikamız üzerinde dolaşan Monroe Doktrini kartalının saldırgan uçuşlarını durdurabilecek yegane güç birliğidir. General Matallana’nın ülke egemenliğine saygı talep etme noktasındaki katıksız hissiyatını gerçeğe dönüştürelim. Dün haysiyetli düşmanımız bize böyle demişti: beni de hesaba katın, bugün biz size diyoruz: eğer cüret ediyorsanız bizi de hesaba katın, sadece ülke egemenliğini savunmak için değil, aynı zamanda Yeni bir Kolombiya kurmak için.

En içten selamlarımızla, yurttaşlarımıza…

FARC-EP Merkez Kurmay Heyeti Sekreteryası

Kolombiya Dağları, 06.11.2009

Kaynak: Anncol Haber Ajansı – Türkçeye çeviren: Canan Ateş

| 19 – 11 – 2009|

Cezaevi yönetimi tarafından yapılan açıklamaya göre, başında bir kadın gerillanın bulunduğu dört kişilik ELN grubu değişimin yapılacağı sırada cezaevine girdi ve Guarin’in yanındaki gardiyanlardan birini öldürerek birini ise yaralayarak Guarin’i cezaevinden çıkardı. Guarin, cezaevi kapısında motosiklete bindirilerek derhal uzaklaşırken, ağır silahlarla donanmış bir başka motosiklet de onu korumak üzere peşinden gitti.

Ocak 2008 tarihinde tutuklanan Guarin elli yıldan bu yana yakalanmış olan en üst düzey ELN üyesiydi. Guarin’in kaçırılması hükümet kanadında infial yaratırken olaydan ancak bir gün sonra açıklama yapan Kolombiya devlet başkanı Alvaro Uribe kaçırma eyleminin içeriden birilerinin yardımıyla olduğunu iddia etti.

Kaynak: Latinbilgi

Jose Mujica, ilk turda adaylardan hiçbirinin %50’nin üzerinde oy alamaması nedeniyle ikinci tura gidilecek olmasını Uruguay halkının isteği olduğunu ifade etti.

Halen senatörlük görevini yürütmekte olan FA adayı Mujica, Uruguay halkının kendilerinden biraz daha daha çaba sarfetmelerini istediğini belirterek salt çoğunluğu elde etmelerine ramak kalmasına  rağmen 29 Kasım tarihinde seçinlerin ikinci turuna gidileceğini açıkladı.

Seçim sonuçlarının ilk turda zafer kazanmalarına yetmediğini belirten Mujica, buna rağmen seçimlerde elde ettikleri %49 oranının memnun edici olduğunu ve partisinin ikinci tur için son derece iyimser olduğunu sözlerine ekledi.

Mujica ile birlikte seçim kampanyasını yürüten ve başkan yardımcılığı için aday olan Danilo Astori ise, Uruguay’daki geleneksel iki partinin bir hayli üzerine çıkan oranda oy almış olmalarının kendilerini son derece memnun ettiğini ifade etti.

Mujica’nın ardından en yüksek oy oranına sahip aday ise Ulusal Parti (PN) adayı Lacalle ise %31’de kaldı.

Haber: CANAN ATEŞ

Zelaya, Radio Globo tarafından canlı yayınlanan ve Partido Liberal (Liberal Parti) üyesi yüzlerce darbe karşıtı yandaşına hitaben yaptığı konuşmada ‘Honduras halkı tarafından seçilmiş yasal devlet başkanının görevine döneceği günler yakındır. Kısa zamanda zafere ulaşacağız ve Honduras’a barış gelecek’ dedi. Manuel Zelaya sözlerine ‘darbeci hükümet devrilecek ve Honduras, 28 Haziran’da kaybettiği barış ortamına tekrar kavuşacaktır.’ şeklinde devam etti.

Darbeci hükümet ise, 29 Kasım tarıhinde yapılmasını planladığı başkanlık seçimlerinin hazırlıklarını hızlandırdı. Darbeci hükümet temsilcileri ile Manuel Zelaya’yı temsil edenler arasında yapılan görüşmelerden bir sonuç çıkmamış olması ise ülkedeki siyasi kriz ortamını daha da şiddetlendirdi.

Honduras Yüksek Seçim Kurulu (TSE) ise, 29 Kasım’da yapılması planlanan seçimlerin uluslarası kamuoyu nezdinde meşruluk kazanması için ABD’ye yönelik bir kınama kampanyası başlatarak 15 milyon adet oy pusulasının baskısının yapılması talimatını verdi.

The Carter Center yöneticisi Jennifer McCoy, Cumartesi günü yaptığı açıklamada Micheletti hükümeti ile darbe ile görevinden uzaklaştırılan devlet başkanı Manuel Zelaya’nın bir anlaşmaya varmaması nedeniyle ülkedeki siyasi kriz ortamı devam ettiği sürece kurumun 29 Kasım’daki seçimlere gözlemci olarak katılmayacağını ifade etti.

Haber: CANAN ATEŞ

Carrizalez, Kolombiyalı bakan Gabriel Silva’nın iddialarını ‘saygısızlık ve terbiyesizlik’ olarak ifade ederken Kolombiya’nın Güney Amerika’daki en fazla uyuşturucu üreten ülke olduğunu hatırlattı.

‘Bakan utanmaz bir tavır ve sonsuz bir sinizm ile Venzüella’nın uyuşturucu geçişi için serbest bırakılmış bir alan olduğunu iddia ediyor. Eğer uyuşturucunun Venezüella’dan geçtiğini iddia ediyorsanız, bu uyuşturucunun da nereden geldiğini biliyorsunuz demektir. Bütün uyuşturucu sizin ülkeniz toraklarından geliyor.’ diyen başkan yardımcısı Venezüella’nın sınırlarında uyuşturucuya karşı başlattığı mücadeleye tüm dünyanın şahit olduğunu vurguladı.

Carrizalez, bu türdeki açıklamaların uydurma olduğunu ve bu sayede Venezüella’nın itibarının sarsılmasının hedeflendiğini açık bir dille ifade etti. Bu iddiaların kendi yetersizliklerinin ve Kolombiya’nın yaşadığı iç sorunların üzerini kapamak adına ortaya atıldığını belirten başkan yardımcısı, Venezüella’nın Kolombiya’da 50 yıldır süren iç savaşın, uyuşturucu üretiminin ve bu uyuşturucunun ABD tarafından tüketilmesinin bir kurbanı olduğunu vurguladı.

Carrizalez, aynı zamanda Kolombiya savunma bakanı Gabriel Silva’nın Venezüella’nın silah alımı konusundaki sözlerini de eleştirerek savunmaya yapılan yatırımın bir ülkenin hakkı olduğunu ifade etti. Venezüella ile Kolombiya’nın iyi ilişkiler içerisinde bulunmasının bir zorunluluk olduğunu belirten başkan yardımcısı, her iki ülkenin de komşu ülkeler olmak gibi bir özelliğe sahip olduklarının altını çizdi.

Carrizalez, Kolombiya devlet başkanı Alvaro Uribe’nin ise saldırgan bir güçle ilişki içerisinde olmak pahasına Güney Amerikalı ülkeler tarafından izole edildiğini ve keyfi davranışlar içerisinde bulunduğunu ifade etti.

Haber: CANAN ATEŞ