Oysa ki; Başbakan 3. Kongre’de Türkiye’nin sorunlarının çözümüne ilişkin somut tek bir söz dahi etmedi. ‘’Demokratik Açılım’’ adını verdikleri ‘’paket’’in aslında olmadığı da kongrede ortaya çıktı. Ömer Çelik ve Beşir Atalay’ın kaleme aldığı ‘’Açılım Bildirisi’’nin içinde hiçbir şeyin olmadığı görüldü. AKP medyası, kongreden günler önce ‘’Açılım bildirisini bizzat Başbakan okuyacak’’ diye yazmasına rağmen bu gerçekleşmedi. İçinde tek bir söz olmayan  bildiri, sadece ‘’oylamaya’’ sunuldu.

Gözümüzün önünde yaşanan tüm bu gerçeğe rağmen, medya AKP kongresine ilişkin tek bir eleştiride dahi bulunamadı. Örneğin, Başbakan Erdoğan’ın ‘’tek adam’’ ve ‘’tek seçici’’ oluşuna ilişkin herhangi bir eleştiri yapıl(a)madı. Kongrede genel başkanlık ya da kurullara tek bir aday adayının dahi çıkmamasının üzerinde durulmadı. Halbuki; AKP eğer demokrat olsaydı, EN AZINDAN Erdoğan’ın konuştuğu kürsü, Başkanlık Divanı’nın üstünde konumlandırılmazdı.

Kongreden yansıyan bir başka detay da TSK’ya karşı aslan kesilen Bülent Arınç’ın durumuydu. Arınç, MKYK’ya ‘’atandığı’’ için Başbakanına teşekkür ediyordu.

Salı günleri program yaptığım 96.6 – Yön Radyo’da AKP Kongresi’ne ilişkin görüşlerimi detaylı şekilde anlattım. Radyoda dikkat çektiğim noktalardan biri de yazının girişindeki ‘’AKP’nin gündem belirleme yeteneği’’ydi. Erdoğan, gerçek sorunları konuşmak yerine, 14 isim sayarak gazetelere ‘’manşet verdi.’’ Ki; bu isimleri sayarken bile, yine ‘’ayrıştırıcı’’ bir yöntem izledi. Tehlikeli sulara girdi. Örneğin, saydığı isimlerden sadece biri dışındakilerin hepsi –Sabahat Akkiraz- yaşamını yitirmişti. Genelde sisteme ‘’muhalif’’ olarak adlandırılabilecek kişilerin isimleri; yaşasalar belki de hiçbir zaman benimsemeyecekleri AKP’nin kongresinde ‘’meze’’ yapıldı. Erdoğan, Nazım Hikmet ve Ahmet Kaya’nın ismini kendi listesine alarak, solun değerlerinin içini boşaltmaya, kendine de ‘’demokrat’ süsü vermeye çalıştı.

Halbuki; bugün Türkiye’de Nazım Hikmet’in ve Ahmet Kaya’nın düşüncelerini savunanlar, yargılanıyor ya da çeşitli bahanelerle cezaevlerine atılıyor. Bu satırları kaleme alırken, gözüm Gerçek Gündem’deki habere ilişiyor. İstanbul Bahçelievler’de bir genç Ahmet Kaya şarkısı dinlediği için polis tarafından dövülüyor. Başbakan ise; kürsüden Ahmet Kaya’ya gönderme yapıyor.

Oysa ki; Ahmet Kaya’nın Türkiye’den sürgün edilmesine sebep olan ırkçı – gerici – faşizan kültür ne yazık ki; Başbakan’ın da mensubu olduğu MSP – RP – FP geleneği tarafından topluma zerkedildi. MHP’yle aynı çizgide bulunan bu üç parti, ‘’komünist ve solcu düşmanlığı’’nı yayabilmek için elinden gelen her şeyi yaptı. Solcular ve komünistler hakkında onlarca yalan dolaşıma sokuldu. Irkçı – gerici ve faşizan taban böyle yaratıldı. Erdoğan, tüm bunlar olmamış gibi, şimdi solun değerlerine sahip çıkmaya ve yaşananlarda sanki hiç payı yokmuşçasına davranmaya çalışıyor. Erdoğan eğer Kaya’ya ve Nazım Hikmet’e sahip çıkıyorsa, yandaş medyası neden şarkıcının kliplerini yayımlamıyor? Nazım’ın şiirleri – şarkıları neden yandaş medyada yer bulamıyor?

Erdoğan’ın kongrede ettiği ‘’içi boş’’ sözler bu yüzden hiçbir anlam taşımıyor. Nazım Hikmet’in düşüncelerini savunanlar, daha dün IMF ve Dünya Bankası protestolarında polis ve gerici-faşistler tarafından linç edilirken, Başbakan onun demokrat olduğuna inanmamızı istiyor. Erdoğan Ahmet Kaya’ya sahip çıktığını iddia ederken, AKP’nin sadık destekçisi Zaman Gazetesi, Fethullah Gülen’in düzenlediği Türkçe Olimpiyatları’nda Serdar Ortaç’ı başkonuk olarak ağırlıyor. Ortaç ‘ın Ahmet Kaya’ya çatal fırlattığı görüntüler ise hafızalarımızdan silinmiyor.

Barış Yarkadaş – Gercekgündem

| 13 – 10 – 2009 |