Ancak bu sözlerin sahibi Erdoğan’ın, başbakanı olduğu faşist T.C. devleti, Kürt halkına yönelik yeni bir katliam daha gerçekleştirdi. Henüz daha çocuk denilebilecek yaştaki insanların da içinde olduğu 40′a yakın sivil insanı “sınır karakoluna eylem hazırlığı içindeki tereröstler” yakıştırmasıyla, askeri uçaklardan attığı bombalarla katletmiştir. Savaş halinde dahi, savaş suçu sayılan bu katliamı, bu vahşeti YENİ KADIN olarak lanetliyor, katliamda öldürülen insanlarımızın ailelerine baş sağlığı diliyoruz.

İnsansız helikopterler sınırda bir grup hareketliliğini tespit edip merkeze bilgi aktardığında, sınır karakolu olayın bilgisi dâhilinde olduğunu, grubun sınırdan mazot getiren köylülere ait olduğunu bildirmesine rağmen bombalama eylemi gerçekleşmiştir. Bu anlamda T.C.’nin “eylem hazırlığındaki teröristler” veya “askeri hata” söylemleri de, T.C. faşizminin suçunu hafifletememektedir.

“Cennet anaların ayaklarının altındadır” diyen T.C. faşizmi bir kez daha anaların elini böğründe bırakmış, ağıtlar yaktırmış, bir kez daha “KÜRT AÇILIMI”ndan, demokrasiden ne anladığını kör gözlere göstermiş, sağır kulaklara anlatmıştır. Ancak kendisi için cehenneme gidecek yola da bir taş daha döşemiştir.

Katliamda oğlunu yitiren bir ana şöyle feryat ediyor. “Senelerdir üzerimize tankları, topları, uçaksavarları, kimyasal bombaları ile saldırdılar. Amaçları bu halkın kökünü kazımak… T.C devleti bu halkla her gün böyle uğraşacağına, varsa yüreği toplasın bütün ordusunu bir günde saldırsın üzerimize. Bir günde bitirsin bu işkenceyi… Her gün ölmektense bir günde ölelim… Her gün toprağa canlar vermeye hangi yürek dayanır.? Yeter artık bu halkın yaşadıkları…”  .

Sicili katliamlarla dolu olan T.C. faşizminin, bu insanlık suçunu ve vahşetini YENİ KADIN olarak bir kez daha nefretle kınıyoruz ve bu suçu en geniş şekilde teşhir ederek, katliamın üstünün örtülmesine izin vermeyeceğimizi, beyan ederiz.

Kadınlar olarak; bu vahşete karşı tepkimizi bütün alanlarda sokakları zapt ederek, Kürt halkının – analarının yanında yerimizi alarak gösterelim.

Uludere Katliamını Nefretle Kınıyoruz!

Anaların Gözyaşları Katilleri Boğacak!

Yaşasın Kürt Ulusunun Kendi Kaderini Tayin Hakkı!

Bilindiği gibi, Akşam Gazetesi’nin köşe yazarlarından Serdar Turgut’ta, 24 Ekim 2009 tarihli yazısında, Rojin için “Dağa kaldırıp seks kölem haline getirirdim” diyebilme aymazlığına düşmüştü. Sonra da bu aymazlığını aklı sıra espri ile kapatmaya çalışmıştı. Ancak onurlu bir kadının bu türden bir espri anlayışına nasıl bir cevap verebileceğini öğrenecekti süreç içersinde.

Bu durum elbet her şeyden önce erkek egemen sistemde, toplumda kadının nasıl bir cinsel obje olarak görüldüğünün yansımasıdır.

Türkiye’de, 2011 yılında, kadına yönelik şiddetin %193 artış gösterdiğini ve 163 kadının katledildiğini, önümüzdeki süreçte yükselen kadına yönelik şiddeti önleyebilmek için önlemler alınacağını TV haberlerinden öğrendik. Aynı ülkenin TRT yöneticisinin ağzından topluma mal olmuş bir kadın sanatçıya sarf edilen bu sözlerden sonra, “kadına yönelik şiddetin durdurulması için mücadele edildiği, önlemler alınmaya çalışıldığı, yasalar çıkartıldığı söylemleri ne kadar samimi olabilir ki? Çıkartılan yasalar her zaman olduğu gibi yine önce kendileri tarafından çiğnenmektedir. Kafalar değişmediği sürece çıkartılan yasaların uygulayıcıları olmayacaktır.

Ancak Rojin’e yönelik saldırılar sadece kadına yönelik şiddet olarak açıklanamaz. Rojin’ine yönelik bu saldırılar, Kürt ulusuna mensup bir kadın sanatçı olmasından kaynaklı, aynı zamanda birtakım ırkçı zihniyetlerin; Kürt halkına yönelik aşağılama çabalarıdır.. Aşağılama, kendini güçlü ve iktidar sahibi gören hâkim milletin erkekliğinde somutlaşmaktadır. Devlet “erk” olarak değerlendirildiği için, onun hükmü altında yaşayan diğer halklar ise kadın, daha doğru deyimle, ”karı” konumundadırlar. Bunun en bariz örnekleri emperyalist savaşlarda, işgal askerlerinin sadece ülkeyi işgal etmekle yetinmeyip, işgal edilen ülkenin kadınlarına tecavüz etmelerinde de görürüz. Eski Yugoslavya, Irak, Afganistan, Somali ve Latin Amerika ülkeleri verebileceğimiz en canlı örneklerle doludur.

Dolayısıyla sevgili Rojin’e yönelik saldırıya karşı çıkılırken, aynı zamanda erkek egemen zihniyete ve ırkçılığa, şövenist – milliyetçi anlayışlara da karşı çıkılmalıdır. .

Bu anlayış çerçevesinde Yeni Kadın olarak, sevgili Rojin’e ve Kürt halkına yönelik saldırıları nefretle kınıyor, Rojin’in ve Kürt halkının yanında olduğumuzu beyan ediyoruz.

YAŞASIN EMEKÇİ KADINLARIN DAYANIŞMASI !
YAŞASIN HALKLARIN KARDEŞLİĞİ !

Mirabal kardeşlerin özgürlük ve insan hakları için verdikleri mücadele, ezilen halklar için bir sembol haline gelirken, sınıf mücadelesinde kadın olarak yer almanın egemenler cephesinde nasıl daha özel bir tehlike oluşturduğunun ve kadınları sindirmek/susturmak için cinsel taciz ve tecavüzün bir devlet politikası olarak nasıl devreye sokulduğunun da göstergesi oldu.

1981′de Dominik’te toplanan Latin Amerika Kadın kurultayında; 25 Kasım, “Kadına Yönelik Şiddete Karşı Mücadele Ve Uluslararası Dayanışma Günü”  olarak ilan edildi. 1981 den bu yana dünyanın dört bir köşesinden kadınlar, her 25 Kasım’da bir araya gelerek, Mirabel kardeşlerin bu onurlu mücadelelerinin önünde saygıyla eğilirken, aynı zamanda şiddete karşı örülen kadın dayanışmasının sahiplenicisi olma kararlığı ile bedenlerine, kimliklerine, emeklerine dönük şiddet, baskı ve ayrımcılığa karşı mücadelelerini yükseltiyorlar. Cezaevlerinden, iş yerlerine, en güvenli yer olarak bilinen evlerden sokaklara kadar uzanan şiddet sarmalına karşı sözlerini sokaklarda söylüyorlar.

• Cinsiyet ayrımcı ücretlendirmelere ve politikalara
• Ev içi emeğimizin, görünmeyen emek olmasına karşı bir duruş sergileyebilmek için;
• “Namus’ adına katledilmelere, recm, berdel, çocuk yaşta evlilik ve sünnete karşı tüm kadınların çığlıklarını birleştirerek, “KİMSENİN NAMUSU OLMAYACAĞIMIZI” haykırmak için,
• AİLE İÇİ ŞİDDET başta olmak üzere, “KADINA YÖNELİK HER TÜRLÜ ŞİDDETE HAYIR!” deyip, yaralarımızı birlikte sarabilmek için,
• BEDENİMİZ VE KİMLİĞİMİZ BİZİMDİR!” diye haykırmak için,
• Devrimci – yurtsever kadınlara DEVLET POLİTİKASI olarak uygulanan cinsel işkenceye, tecavüze karşı onurlu bir duruş sergilemek için,
• Emperyalist savaşlara karşı çıkarak HALKLARIN KARDEŞLİĞİNİ savunmak için,
• Militarizm ve ırkçılığın, erkek egemenliğiyle birleştirilip kadınlar üzerindeki şiddetin daha da yükseltilmesine ve
• Kadınların fuhuşa zorlanmasına veya mecbur bırakılmasına, modern köleler halinde alınıp / satılmasına karşı çıkmak için,

Mirabel kardeşlerin katledilişlerinin 51. yılı olan bu 25 Kasım’da da yine sokaklarda olacağız ve kadına yönelik şiddetin politik ve insan hakları ihlali olduğunu, bu şiddeti mutlaka durduracağımızı haykırırken, mücadeleyi büyütmek için ellerimizi bir kez daha birbirine kenetleyeceğiz.

KENETLENMİŞ ELLERİ ÇOĞALTMAK, MÜCADELEYİ BÜYÜTMEK VE KADINA YÖNELİK ŞİDDETİ DURDURMAK İÇİN 25 KASIM’DA BÜTÜN KADINLARI SOKAĞA ÇAĞIRIYORUZ!

YAŞASIN EMEKÇİ KADINLARIN ENTERNASYONAL DAYANIŞMASI!

YeniKadin_25Kasim – PDF

YeniKadin_25Kasim – DOC

ATİK yönetiminden iki arkadaşın da hazır bulunduğu toplantı, tartışılan her konuda yapılan önerilerle zenginleştirildi. Tartışılan diğer gündem maddeleri; Kongrede netleştirilecek olan isim ve Logo önerileri, üye kampanyasının son durumu ilk gündeme alınan konular idi.
Önümüzdeki faaliyetler ise oldukça yoğun geçecek bir süreci işaret etmekte. Kasım’ın sonunda başlayıp Ocak ayının ortasına kadar sürecek olan ülke Kongreleri ve MYK Kongresi’nin hazırlıkları tartışıldı.

Göçün 50.yılı ve kadınlar gündemi tartışılırken ikinci toplantıda alınan karara bağlı kalarak, ATİF etkinliklerinde birlikte hareket ederek görsel ve siyasal hazırlıklarda göçün kadın ayağının hazırlıklarını tamamlamayı ve bunları nasıl zenginleştireceğini bir kez daha tartıştı. Göç`ün 50. Yıl etkinlikleri çerçevesinde, ilk göç treninin, Sirkeci-Münih Hattı, Münih 12 nolu Peron`a geldiğinden bu peronda 31 Ekim günü bir etkinlik örgütleyebilmek için izin alma girişiminde bulunma kararı alındı

25 Kasım Kadına Yönelik şiddete Karşı uluslararası mücadele gününün hazırlıkları bu yıl yine, yerli ve göçmen kadın örgütleri ile birlikte sokak eylemlerine ağırlık verilmesi kararı alındı. 25 Kasım eylemlerinde, son 7 yılda yüzde 1400 artan kadın cinayetlerinin öne çıkarılması ve buna yönelik eylem tarzlarının hazırlıklarının nasıl yapılabileceği gelen öneriler doğrultusunda tartışıldı.

29–30 Ekim Tarihlerinde Augsburg`da gerçekleştirilecek olan Güney Bölgesi Hafta sonu Kadınlar Eğitim Kampı, diğer bölgelerde gerçekleştirilecek olan paneller, seminerler, eşit işe eşit ücret kampanyası, ATİK Gençlik ve Tatil Kampı’nın değerlendirilmesi ve mali durumun değerlendirilmesinin ardından kongre hazırlıklarının örgütleneceği 4. Toplantıda buluşmak üzere görevlerimizi yerine getirmenin heyecanı ile ayrıldık.

Yeni Kadın MYK

YENİ KADIN | 11 – 06 – 2011 | Kadınların yüzyıllardır verdikleri mücadeleler sonucunda, elde edilen ve yasallaşan hakların, gerçek hayatla bütünleşmesi, her daim ciddi toplumsal sancıları da beraberinde getirmiş, ya büyük zorluklarla uygulanmış, ya da hiç uygulanamamıştır. Toplumsal kültürel şekilleniş, kadın ve erkeğe biçilen toplumsal roller, dinsel inançlar, gelenekler vb. bir dizi etmen de bu hakların kullanılmasının önünde engel teşkil etmiştir. Emekçi kadınların eşitlik mücadelelerinin içinde ücret eşitliği, en önde gelen mücadele alanlarındandır. Kadınlar, dünyanın her yerinde erkeklere göre daha az ücretle çalışmaktadırlar.

21. yüzyılda yaşıyor olmamıza rağmen;  hala  “erkek; para kazanan ana unsur, kadın ise çocuk bakımıyla, ev işlerini çekip çeviren, kocasını mutlu etmek zorunda olan kişi” olarak görülmeye devam etmektedir. Tam da bu anlayış, kadının üretim alanlarında ucuz ve yedek işgücü olarak görülmesini beraberinde getirmektedir. Kadın işgücü, aynı zamanda, erkek işgücünün zor bulunduğu savaş, kriz vb. gibi durumlarda devreye sokulabilen yedek işgücü ve erkek işçiye karşı kullanılan tehdit unsurudur.. Düşük ücret ve güvencesiz çalışmanın kadınlara dayatılmasının altında yatan neden, kadın emeğinin “ikincil” emek olarak görülmesidir.

Özellikle de taşeron firmaların ortaya çıkışıyla bu sömürü ağı daha büyümüş ve güçlenmiş, işçi sınıfının örgütlü gücü dağıtılmış, işçiler arasında bölünme yaratılmıştır Bu yeni durumla birlikte, işçiler artık kiralanarak, çok ucuz fiyatlarla, esnek, güvencesiz ve mobil işlerde çalıştırılmaya başlandı. Kadın işçiler, kendilerine biçilen toplumsal şekillenişten kaynaklı bu sömürü ağına en fazla takılanlar olmaktadırlar. Kadınlar çalışma yaşamında her gün daha fazla sayıda yer almalarına rağmen, iyi gelirli ve güvenceli tam gün işlerde çalışanların sayısı giderek düşmektedir. Bu durum önümüzdeki süreçte, çıkartılan yeni yasalarla daha da güçlenecek, makasın ağzı daha fazla açılacaktır.

Öyleyse biz emekçi kadınlar da, daha fazla birleşmek, daha fazla sokakları işgal etmek ve mücadelemizi güçlendirmek zorundayız.

Öyleyse; Eşit İşe Eşit Ücret Talebimiz İçin, Sözümüzü ve Gücümüzü Birleştirelim, Emeğimizi Örgütleyelim!

Bu hedef doğrultusunda 17 – 19 Haziran’da Zürich’te gerçekleştireceğimiz ve yine eşit işe eşit ücret talebini yükseltirken, eşit ücret olayının tarihsel arka yüzünü, sendikal mücadele ayağını ve kadınlar üzerindeki psikolojik etkilerini irdeleyeceğimiz ve tartışacağımız hafta sonu kadınlar eğitim kampımıza, ilgi duyan bütün emekçi kadınları bekleriz.

• YASAL HAKKIMIZ OLAN EŞİT ÜCRET, PRATİK YAŞAMDA DA HAYAT BULMALIDIR!
• EKMEK VE GÜL İÇİN ELELE!

Yeni_Kadin_Esit_Ucret – PDF

Yeni_Kadin_Esit_Ucret – DOC

İşçi sınıfının birlik- mücadele ve dayanışma günü olan 1 Mayıs’ta, işçi ve emekçiler kendilerine reva görülen bu insanlık dışı yaptırımları protesto etmek ve haklarını aramak için alanlara akıyorlar. Milyonlarca işçi ve emekçinin görünmeyen yüzü biz kadınlar; güvenceli ve düzenli bir iş, sendikalı olma ve örgütlenme hakkımız için, kadın cinayetlerine ve kadına yönelik her türden şiddete karşı bu 1 Mayıs’ta da alanlardayız!

Sistemin Ucuz ve Yedek İşgücü Olmayacağız!

Emeğimize ve alın terimize “UCUZ” damgası vurulduğu için, bizler fabrikalarda, atölyelerde, güvencesizliğe mahkûm edilmekte, emeğimiz; göçmen olduğumuz için yerli emekçilerin,  kadın olduğumuz için İse, erkek işçi ve emekçilerin emeğinden değersiz görülmektedir! “DÜNYAMIZ” haline getirilen, dört duvar evimizde; bitmek bilmeyen, insanı aptala çeviren bütün işler üzerimize yıkıldığı halde, harcadığımız emek hiçbir şekilde görülmemektedir. Taşeron firmalar kanalıyla örgütlenme hakkımız ve emeğimiz bir kez daha gasp edilmekte, bir kez daha fazla sömürülmekteyiz! Kriz dönemlerinde işten ilk atılanlarız. Öyleyse ”Sistemin Ucuz ve Yedek İşgücü Olmayacağız” diyerek, “EŞİT İŞE EŞİT ÜCRET” talebi ile alanları doldurmak en çok bizim zorunluluğumuzdur!

Cinsiyet Ayrımcı Politikalara, Baskılara ve Şiddete Sessiz Kalmayacağız!

Ayrımcı politikalarla beslenen toplumsal cinsiyet dayatması sonucu kadın, yaşamın her alanında ikinci, üçüncü sıralarda yer almaktadır. Kadın olduğumuz için taciz ve tecavüz başta olmak üzere, her türlü şiddet bize reva görülmekte, emperyalist savaşlarda bedenlerimiz, işgal edilen toprakların parçası olarak görülmekte,  erkek egemen zihniyet, bedenimize ve yaşamımıza dair bizim yerimize karar vermekte, hemen her gün sudan gerekçelerle kadınlar öldürmekte, bedenleri parçalanmakta, yakılmaktadır.

Geçmişten günümüze, demokrasi ve özgürlük mücadelesinde, önlerine en fazla engel konulanlar olmamıza rağmen, emperyalizme, kapitalizme, faşizme, cins ayrımcılığına, ırkçılığa, milliyetçiliğe, militarizme ve her türden gericiliğe karşı, her dönem yerlerimizi hep en önde alanlar, bedenlerimizi bedel olarak ödeyenler olduk. ‘VARDIK,  VARIZ, VAR OLACAĞIZ’ diyerek, bu mücadelelerin öznesi olduğumuzu pratikte de hep gösterdik. Clara’lar, Rosa’lar, Kollontay’lar, Mirabel kardeşler, Meraller, Barbaralar, Nergizler, 1977’nin 1 Mayıs’ında Taksim’de katledilen 10 emekçi ve işçi kadın ve daha niceleri bu durumun ispatıdırlar.

Unutulmamalıdır ki, insanlığın tarihini kadınlar da yazdı. Tüm insanlık dışı saldırılara, taciz- tecavüz ve her türlü şiddete, ikinci cins olarak hor görülmeye, ulusal kimliğinden dolayı ötekileştirilmeye rağmen, kadınlar tarih boyunca mücadele ettiler, edecekler de. Bu nedenledir ki; 1 Mayıs; görünür olma, kortejlerin en önünde yürüme ve taleplerimizi daha yüksek sesle haykırma zamanıdır. Başımızı dik tutarak, ödenecek bedellerden korkmadan, yılmadan ileriye ve geleceğe bakma zamanıdır. İşçi ve emekçi kadınlar olarak dayanışmayı büyütme ve örgütleme zamanıdır. Bir kez daha; bu 1 MAYIS’ta da, hayatın her alanında biz kadınları saran görünmezlik perdesini kaldırmak için ALANLARA!

Ø        EKMEK İSTİYORUZ; AMA GÜL DE ISTIYORUZ!

Ø        YAŞASIN İŞÇI SINIFININ BIRLIK-DAYANIŞMA VE MÜCADELE GÜNÜ 1 MAYIS!

ATİK Yeni Kadın  MAYIS 2011

ATIK-Yeni Kadın 1 mayıs 2011 – PDF

ATIK-Yeni Kadın 1 mayıs 2011 – DOC

2 Şubat 2011’de sabah saat 05.00’te, Dersimdeki kış barınağının, kadınlar bölümünde yaşanan çökme sonucu, SEFAGÜL KESGİN (Eylem), NURŞEN ASLAN, (Emel), GÜLÜZAR ÖZKAN (Özlem), FATMA ACAR (Dilek),  DERYA ARAS (Sevda) şehit düşmüştürler. Göçüğün hemen akabinde müdahale edilse de kızıl karanfillerin kurtarılması maalesef mümkün olamamıştır.

Onların aramızdan zamansız ayrılışları, sadece Türkiye proletaryasının sınıf mücadelesinde değil, emekçi kadınların eşitlik ve özgürlük mücadelesinde de ağır bir kayıptır.  Ancak bu kayıpların, ezilen halkların özgürlük mücadelelerinin kaçınılmaz bir parçası olduğunun da bilincindeyiz tıpkı daha öncelerde de olduğu gibi…

Ve biliyoruz ki beş kızıl karanfilimiz, henüz feodalizmin etkilerinden bütünüyle kurtulamamış olan Türkiye ve T. Kürdistan’ı topraklarında, ezilen kadınların gözlerinde ışık olurken, yüreklerinde de isyan ateşlerini tutuşturdular!

Onlar; kendilerinden öncekiler gibi, ezilen halkın sınıf mücadelesinde kadının yerini ve önemini bir kez daha gösterdiler…

Onlar; emekçi kadınların, eşitlik ve özgürlük mücadelesinde yollarını aydınlatan ışık olacaktırlar..

Onlar; filiz olup boy vermek için, toprağa tohum olarak düştüler!

Mücadelemizde yaşayacaklar!

KADINLARIN KURTULUŞU HAREKETİ

KKH_Dersim_Sehitleri – DOC

KKH_Dersim_Sehitleri – PDF

Bu günün, Uluslararası Emekçi Kadınlar Günü olarak kutlanışının 100. yılını karşılıyoruz. New York”lu kadınların başkaldırıyla yarattıkları 8 Mart’ın devrimci ruh geleneği, bugün dünya emekçi kadınların mücadelesine ışık tutmaya devam ediyor.

100 yıllık mücadeleye rağmen kadınlar hala tüm dünyada taciz- tecavüz- şiddet sarmalında yaşatılmakta, toplumun 2. sınıf insanı görülmekte, üretenler olmalarına rağmen, hakça paylaşıma sahip olamamaktadırlar. Devlet- hukuk- yasa- din- kültür gibi üst yapıyı oluşturan önemli mekanizmalar hep kadının aleyhine çalıştırılırken, kadınlardan hala sessiz çoğunluk kalmaları istenmekte, üretimdeki- yönetimdeki – örgütlenmedeki yerleri hala erkeklerin çok gerisinde seyretmektedir.

Tüm bu bilinen sorunlarımıza rağmen, 100 yıllık mücadele geleneğimize daha bir sıkı sarılarak ve mücadele tarihimizden dersler çıkararak, bizi sarmalayan tüm köhnemiş gerici değer yargılarına, bu sistemin bizi sıkıştırmaya çalıştığı kadınlık rollerine, erkeğin eklentisi ve gölgesi olmaya, bedenimizin emperyalist savaşlarla talan edilmesine, fuhuşla metalaştırılmasına, ruhumuzun her gün deprem yeri olmasına, toplumda ezilenlerin ezileni olarak görülmeye karşı çıkıyor, reddediyoruz!

New York’tan bugüne, kadınların kurtuluşu için örgütlü mücadelemizin ateşini harlıyor, güçlenerek yürüyoruz! Unutmamalıyız ki; estetik bir meta olmaya itaat etmeye, pırıltılı kıyafetlerimizle kenar süsü olmaya, savaşlarda ve krizlerde en yüklü faturaların bize ödettirilmesine, ucuz emeğimizin katmerli sömürüsüne, toplumun bize biçtiği rollerimizle yaşamaya, anlayışlı eş, iyi hizmetçi, becerikli aşçı, cilveli sevgili, sabırlı çocuk bakıcısı olmaya razı oldukça söyleyecek sözümüz, konuşmaya hakkımız olmayacaktır…

Nice direnişlerde tüm emekçi kadınların yaptığı gibi; yaşamın sınırlarını parçalayan, kapitalizmde nesne olma yerine kendi yaşamının öznesi olan, sistemin bizi köleleştirerek metaya tutsaklaştırmasına baş kaldıran, tüm zincirlerini parçalayıp, özgürlüğe koştuğumuz bir kilometre taşı olsun 100.yıl.

Bin yılların çığlığıyla bu 8 Mart’ta özgürleşmek için, “Emeğimiz, Kimliğimiz, Bedenimiz Bizimdir!” bilinciyle, alanlarda  “artık boyun eğmeyeceğimizi” haykıralım, saf tutalım. ARTIK BİZ KONUŞALIM!

ŞAN OLSUN 8 MART MEŞALESİNİ 100 YILDIR HARLAYANLARA!

YAŞASIN EMEKÇİ KADINLARIN ENTERNASYONAL MÜCADELESİ!

8martbildiri_2011

YENİ KADIN | 14 – 11 – 2010 | 25 Kasım, ezilen tüm emekçi kadınların ve çocukların her gün giderek daha da artan değişik biçimlerde maruz kaldıkları cinsiyete dayalı şiddete karşı duruşun adıdır. Tüm toplumu sarmalamış olan sosyo-ekonomik, politik, kültürel etmenlerle birlikte değerlendirildiğinde 25 Kasım’ın, şiddeti tüm dünyanın gündemine taşıma diye bir görevi olduğu da açıktır.

Çünkü hala tüm dünyada kadınlara yönelik çok yönlü şiddet devam ediyor. Her üç kadından biri hala fiziksel şiddete maruz kalırken,5 ile 15 yaş arasında değişen yaşlarla, iki milyona yakın kız çocuğu seks işçiliğine zorlanıyor. Her dakikada bir kadına tecavüz edilirken, ABD’de her yıl 4 milyon kadın şiddete uğruyor. Hindistan’da ise,hala çeyiz yetersizliğinden her gün 5 kadın katlediliyor.Afrika’da 90 saniyede bir kadın tecavüze uğruyor.Bir çok ülkede cinselliklerini yaşayamasınlar diye,din-töre adına kadınlar vahşice sünnet edilirken,sadece kız olarak dünyaya geleceklerinden dolayı Çin’de 1 milyon çocuk daha anne karnında katlediliyor.Irak’ta,Afganistan’da işgal güçleri askerleri tarafından yerleşik militarist devlet politikaları sonucu kadınlar tecavüze uğramaya devam ediyorken,2 milyondan fazla kadın uluslararası kadın ticaretinde seks işçisi olarak kullanılıyor.

25 Kasım 1960 yılında Dominik Cumhuriyeti’nde bir uçurumun dibinde bulunan üç kadının Mirabel Kardeşler olduğu ve polis tarafından ‘trafik kazası’ sonucu öldükleri duyurulur. Fakat Trujillo diktatörlüğü sonunda bu üç kardeşe tecavüz ederek katlettiklerini kabul etmek zorunda kalır. Kardeşlerden Minerva’nın kod adının KELEBEK olmasından da esinlenerek, o günden sonra bu üç kardeş, hem Dominik’te ve hem de dünyada KELEBEKLER  adıyla sembolleşerek, anılmaya başlarlar.O günden bu yana tıpkı barış güvercinlerine kıydıkları, barış için ak gelinliklerle yola çıkanları al kanlara buladıkları gibi, o kadar çok  kelebeğe de kıydılar ki, militarist, şövenist, faşist anlayışlar ve iktidarlar…. Acımasızca kanatları kırılan KELEBEKLER 1981 yılında Kolombiya’da toplanan Latin Amerika Kadınlar Kurultayı’nda 25 Kasım, kadına yönelik şiddete karşı uluslararası mücadele ve dayanışma günü kabul edildi. Ve bu tarihten günümüze, dünyanın dört yanında kadınlar, kadın hareketinin sembolü haline gelen bu üç KELEBEK’in tutuşturduğu ateşi harlıyorlar.

Ruhumuzu parçalıyor olsa da şiddet, toplumsal gözelerin her alanında sınıfımızdan dolayı emeğimiz, milliyetimizden dolayı kimliğimiz, kadın olduğumuzdan dolayı cinselliğimiz ve bedenlerimiz hala talan ediliyor olsa da, yok sayılmaya çalışılsak da, ölüm geceleri sokaklara çıktığımızda her an ensemizde dolaşsa da, kadın olmak bu sistemde zor olsa da;

Biz kadınlar artık toplumun istediği ve bize dayattığı tipte kadınlar olmaya isyan ediyoruz. Artık mücadeleye MERHABA demiş olan yeniden doğan kelebekler olarak, sözlerimizi birleştirip, dayanışmamızı ve örgütlenmelerimizi ilmik ilmik örüyor, büyütüyoruz. Erkek egemen sistemin yarattığı toplumsal cinsiyet ayrımcılığının ortadan kaldırılması için ve kadına yönelik her türden şiddete bu 25 Kasım’da da bir kez daha hayır derken, tecavüze uğramış, katledilmiş kadınlar, gelecekleri ellerinden alınmış çocuklar ve emperyalizme, faşizme ve her türden şiddete -gericiliğe karşı direniş sembolü olmuş KELEBEKLER adına ve anısına diyoruz ki;

HEPİMİZ KELEBEKLERİZ, ÖZGÜRLÜĞE UÇAN!

Şiddet üzerine kurulan, her tarafından kan damlayan TC faşizminin yetkilileri, terörü nasıl önleyebileceklerini nihayet çözdüler. Türkiye halkı bundan böyle rahat uyuyabilir. Çünkü yılların sorunu olan Kürt sorunu gelecek otuz yıl içinde çözülecek, hasımlık bitecek, hısımlık başlayacak! Artık şehit anaları olmayacak, oğullar yitirilmeyecek! Hey halkımız; otuz yılcık daha sabır! Sorun çözülüyor!

AKP’li Rize Belediye Başkanı Halil Bakırcı, “Bu bölgede yaşayan insanımızın ekonomik zorluklar ve terör belasından dolayı karşılaştıkları mağduriyetleri biliyoruz. Maddi durumu güçlü vatandaşlarımızın, bu bölgede yaşayan bayanlarla ikinci ya da üçüncü evliliklerini yaparak hısımlık bağları oluşturmaları gerekir. Eşinden çocuğu olmayan vatandaşlarımız da, dini nikâhlı olarak bu bölgelerden kız alarak evlenebilirler. Bu şekilde oluşacak hısımlık bağları terörün bölgede destek bulmasını engelleyecektir. Böylece gelecek otuz yıl içinde bu sorun çözülür!” Diyerek döktürdüğü incilerle, egemenlerin kendi yarattıkları terörün çözümünü aklı sıra, kendine göre Kürt halkının kadının sırtından çözmeye yelteniyor. Bu mantıkla, şövenist düşüncelerini açığa çıkartırken, aynı zamanda kadını nasıl bir meta olarak gördüklerini, erkek egemen zihniyetlerini de açığa vurmakta sakınca görmüyorlar.

Kendisine muhalif olan devrimci kadınlara işkence hanelerde tecavüz ederek “hizaya getirmeye çalışan” bir devlet politikasının hâkim olduğu, her kadının “en az üç çocuk yapması gerektiğini” söyleyerek işsizliğe çözüm üreten bir başbakanın olduğu, “Kadının sırtından sopayı, karnından sıpayı eksik etmeyeceksin!” diyen savcılarının olduğu,  bir ülkenin yetkililerinden, doğrusu “Kürt sorununun çözümünde” de daha iyi bir yöntem beklenemezdi. Sadece Kürt olduğu için sanatçı Rojin’i dağa kaldırıp kendisine “seks kölesi” yapmayı düşleyen köşe yazarı da, aynı şövenist, erkek egemen ideolojiyi temsil etmiyor muydu? Yine o ülkenin halkını “linç kültürü” ile şekillendirmeye çalışanlar da aynı şövenist ideoloji ile halkı birbirine kırdırmaya çalışanlar değiller mi?

Ama unuttukları, hesaba katmadıkları bir şey var! O ülkenin ezilen sınıfının kadınları artık kendilerini “yönetenlerin” politikalarını iyi biliyorlar!  Ne diyordu şanlı TEKEL direnişinin işçileri? “DAVAMIZI, TÜRKÜN SABRI, KÜRDÜN İNADI, LAZIN COŞKUSUYLA KAZANACAĞIZ!” Evet, TEKEL işçilerinin halkın kardeşliğini anlatan bu güzel sloganında olduğu gibi, artık o ülkenin kadınları Kürt, Türk, Ermeni, Laz, Alevi, Sünnî ayırımının, kendilerini sömürenlerin, kadını metalaştıran ve hiçleştirenlerin politikası olduğunu iyi biliyorlar. Bu nedenle de şanlı direnişte 78 gün boyunca direnişin başını çekenler bu kadınlardı! Aynı şekilde, bu politikaların sahipleri, Kürt kadınlarına yapılan bu saldırıyı, o ülkenin bütün kadınlarına yönelik bir saldırı olarak kabul edilip, karşılarına dikilip hesap sorulacağını bilmeliler.

Kürt kadınlarına yönelik bu saldırı, TC devletinin kadın sorunu ve Kürt sorunun çözümüne yaklaşımındaki anlayışın bir uzantısıdır ve emperyalizmin saldırganlık savaş politikası, kadını metalaştırma politikasından bağımsız değildir! Bugün özgülünde Kürt kadınlarına yönelik geliştirilen bu saldırıyı aslında tüm emekçi kadınlara yönelik bir saldırı olarak kabul ediyoruz ve şiddetle kınıyor, protesto ediyoruz!

YAŞASIN HALKLARIN KARDEŞLİĞİ!

YAŞASIN EMEKÇİ KADINLARIN ENTERNASYONAL DAYANIŞMASI!

SINIFSAL, ULUSAL SÖMÜRÜYE, CİNSEL BASKIYA HAYIR!

Temmuz 2010

ATIK-Yeni Kadın

Yeni_Kadin_aciklama – PDF