Nerede Bizim Anarşistler

6 Kasım 2011 | 13:23

GÖKÇE AYTULU | 06 – 11 – 2011 | Nasıl oldu da dünya ‘küresel eylem’ diye yanıp tutuşurken Türkiye’den hiç ses çıkmadı?

Birkaç yıl önceydi. Ortada daha ne küresel kriz vardı ne de Arap Baharı. ABD’de hedge fonlar şişiyor, emlak kredileri patlamadan önce tavan yapıyordu. Görünüşte her şey güllük gülistanlıktı.
O sıralarda Türkiye’de bir grup ortaya çıktı. Hollywood filmlerinden fırlamış gibiydiler. Yüzlerine V for Vendetta filminden bildiğimiz Guy Fawkes maskesi takıyorlardı.
Kendilerine % 52 diyorlardı. Yaptıkları girişimi ‘Hayat dolu bir öfkenin özgürlük için ayaklanması’ diye anlatıyorlardı.
Nereden çıkacakları belli olmuyordu. Boğaziçi Üniversitesi’ndeki kariyer günlerinde gösterdiler kendilerini. Koç Grubu’ndan bir yönetici konuşurken sahneye koç yumurtası fırlattılar.
Espri yetenekleri tartışmalı, kafaları da biraz karışıktı. Öfkeleri yer yer şiddet boyutuna ulaşıyordu. Ama bugün Wall Street’i Guy Fawkes maskeleriyle işgal eden ve kendilerine ‘% 99’ diyen isyancılardan dört yıl önce bu topraklarda en azından tarz olarak benzer eylemler yaptılar.
Derken kriz çıktı. Önce Amerika, ardından Avrupa sarsıldı. Fonlar patladı, borsalar çöktü, birkaç ülke iflasın eşiğine geldi. Türkiye’nin öfkelileri seslerini kısarken ABD’den başlayan bir isyan dalgası büyüdü.
Şili’de, İspanya’da öğrencilerin başlattıkları eylemler hükümetleri sarstı. Geçen ay dünya çapında bir ‘küresel eylem günü’ kararlaştırıldı. Aynı gün dünyanın farklı yerlerinden yüz binlerce kişi Guy Fawkes maskeleriyle bu eyleme katıldı. Türkiye’de ne oldu derseniz, İstiklal Caddesi’nde 70 kişi toplandı ve kalabalığı yeterli görmeyince sessizce dağıldı.
Peki nasıl oldu da, dünya ‘küresel eylem günü’ diye yanıp tutuşurken Türkiye’de sadece 70 kişi eylem yaptı? İstenirse bu konuda Marx’ın “Altyapı üstyapıyı belirler” tezinden girilip, Zizek’in ‘hasedin kurumsallaşması’ dediği kapitalizm eleştirisine kadar varan yorumlar yapılabilir. Ama bu bayram gününde teoriye girişip kafaları bulandırmaya gerek yok. Benim aklıma gelen birkaç ihtimal var:

A- Kriz bizi teğet geçti
Bu olasılığa göre dünyayı sarsan kriz Türkiye’yi teğet geçti. ABD’nin % 99’u ekonomik ve sosyal açıdan kayba uğrarken bizim eylemci % 52’nin durumunda bir kötüleşme olmadı. Aksine işler o kadar iyileşti ki kendilerini feshedip bir kısmı KPSS’de aldıkları yüksek puanla memur, diğerleri ise reklamcı oldu. Artık gerisini ABD düşünsün.

B- Eylemi umursamadılar
İkinci olasılıkta Türkiye’nin kendi gündemi belirleyici rol oynuyor. Bizim anarşimiz bizim gündemimiz içinde erimiş olabilir. % 52’ciler Türkiye’nin iç meselelerine odaklanmaktan dünyanın eylem trafiğine ayak uyduramamış da olabilirler. Tabii bu olasılık içinde değerlendirilebilecek bir şey daha var; o da eylem saatinin Muhteşem Yüzyıl’ın yayın saatine denk gelmiş olma ihtimali.

C- Anarşiyi ihraç ettik
Dünya çapındaki eylemlere bakınca bizimkilerin daha önce kullandığı semboller dikkat çekiyor. Elde meşaleler, yüzlerde Guy Fawkes maskeleri. Ve % 52’yi hatırlatan % 99 söylemi. Bu durumda istediği etkiyi Türkiye’de yaratamayan anarşistlerimiz ABD’ye gidip orada dükkânı büyüterek % 99 ismini almış olabilir. Üstelik bu kez göz ardı edilemeyecek bir etkiye sahipler. Bu olasılığa göre 80’lerde en büyük korkularımızdan İran’ın ‘devrim ihracını’ farklı yorumlayıp buradan ulusal bir başarı çıkarmış olabiliriz.

D- Soruşturmaya kurban
Tabii akla gelen bir ihtimal daha var. Parasız eğitim için pankart açan öğrencilerin 19 ay tutuklu kaldığı, polisin eylemlerde sinek öldürür gibi biber gazı sıktığı bir sistemde o gençler küresel eylem gününe katılmadan önce bir kez daha düşünmüş olabilirler. Ya da belki de çoktan bir soruşturmaya takılmışlardır; Ergenekon, KCK, o olmadı şike…

AHM-ATİK Haber Merkezi