Kurbanlar Ve Bayramlar

8 Kasım 2011 | 09:38

YAŞAR ŞİMŞİR | 08 – 11 – 2011 | Yarın bayram
Ama yokluktan harçlık veremeyecek çocuklara
babam.
Düşlerini yine tekerlemeler de kovalayacak yani
Çocuklar..
“Sol-sa!
Sol-sa!
Hayat bayram olsa!.“
Elma şekeri
Pamuk helva
Ve şeytan uçurtmasının kuyruğuna asılı aşklarımız gibi
Bayramlar da anılara saklanacak bir kez daha..’

Çocukluğumdan beri Bayram tadında bir bayram yaşayamadım hiç. Azrail in uğramadığı Bayramlarda da İstanbul da Kürt ve yoksul olmanın hüznü çökerdi hep babamın kavruk yüzüne.
Ve anacığım.. Aşkı Acıyı Kürtlüğü ve devrimciliği. Açıkçası insan olmayı öğrendiğim insan. Hayattaki ilk ustam.. Canım Gule.. Yoksulluğa inat bol şerbetli kadayıfını hazırlar, hepimizi tertemiz giyindirir, ve son olarak da teybe ozan Emekçinin kasedini takıp, sesini de sonuna kadar açarak uyandırırdı babamın yorgun emekçi bedenini..
‚Mezarlardan çıktılar bayram benim neyime
Çekip şerifi vurdular kan damlar yüreğime.
Ve biz çocuklar, Ozan ın sesinden anamın, ülkemin bin yıllık acılarını işittiğimizde bir kez daha hatırlardık ki, Bu gün bayram.. Hisseder, ama anlamazdık bizlere de miras kalacak bu acı ve hüznü. Çocuk kurnazlığıyla anlamazdan gelirdik belkide kim bilir?.
Şeker bayramıysa eğer o gün, kapıp naylon torbalarımızı fırlardık sokağa. Ne kadar çok şeker toplarsak, yoksulluğumuzdan o denli uzaklaşacağımız zannıyla..
Ama Kurban Bayramıysa, Ozan Emekçinin sesi yüreğimizi kanartan paslı bir hançer’e dönerdi. Bilirdik ki o gün kan ırmakları akacak sokaklardan.
Bilirdik ki, bayramdan bir iki hafta evvel komşuların bahçelerinde gördüğümüz. alışıp sevdiğimiz o bembeyaz kuzucuklar kana ve kire bulanacak.
Ve bilirdik ki, Her birine ayrı ayrı sevimliliklerine uygun isimler taktığımız o tatlı kuzucuklar o gün tek bir isimle anılacak. ‚KURBAN’
Merak edip onlarca kişiye sormuştum ‚kurban’ın anlamını. İnsanlar neden kıyarlardı ki o güzelim hayvanlara? Karşılığında bir yığın cevap. Bir yığın Hz. İbrahim hikayesi… Ama doğru cevabı, yıllarca varlığından habersiz yaşadığım, ana yurdumu ve o topragın dilini bana öğreten, sevdiren Kürdistan`ımdan; Babaannem Anè Sisé den öğrenmistim.
“İnsanlar kendi günahlarından, kirlerinden arınmak, içlerindeki nefreti sahte bir şefkatle maskelemek için kurban keserler gözümüm nuru” demişti. “üstelik kurban ettikleri aşıklar, masallar ve insanların yanında masum kalır hayvanlara yaptıkları kıyam” Ane sısè’nin sözlerini anlamak için çok uzun bir zamana ihtiyaç vardı. Onu anlayabilmek için sevmek, kendi dilinde masallar, Kılamlar dinlemek ve sonra da o masalların, türkülerin nasıl yok edildiğinin acısını duyumsamak gerekiyordu. Hele ki, o masalları yazan, dağlarımızın her koyağına, her kayasına özgürlük aşkımızı kazıyan genç masalcılarımız vuruldukça daha da iyi anlıyor insan Ané sıseyi ve “KURBAN” ın ne demek olduğunu..

Bu gün yine bayram. Kurban Bayramı..
Delal ay delal dinliyordum sabah sabah, Emekçinin türküsünü mırıldarken yakaladım kendimi.
Mezarlardan çıktılar bayram benim neyime
Çekip şerifi vurdular kan damlar yüreğime.

Anam da, Ane sısé de yoklar artık.
Babam zoksulluktan yine harçlık veremeyecek cocuklara..
Şeytan uçurtmasının kuyruğuna asacak aşklarını İstanbul lu çocuklar.
Ve yine şımarık sesleriyle sokaklarda şarkı okuyacaklar
“Sol-sa!
Sol-sa!
Hayat bayram olsa!.
Ve topladıkları şekerleri açıp kıskandıracaklar biribirilerini.
‚Biri diyecek ‚naneli benımkı!’. ‚Çikolatalı cıktı bana! diye bağıracak öteki. Ve en şanslı çocuk haykıracak ses tellerini zorlayarak, “en güzeli bendeee! bakın vanilya kokulu şeker benimkisi!..”
Oysa benim ülkemde ölüm getirecek cocuklara
vanilya kokusu.
Elma kokusu
Süt kokusu..

“Sol-sa!
Sol-sa!
Hayat bayram olsa!. Şarkıları söylemeyecek kimse.
Şarkıyı bilmediklerinden değil, sömürgecilere bayram olan hayatın bizden kurban isteyeceğini bildiklerinden

Yaşar Şimşir

A-Med News Agency

AHM-ATİK Haber Merkezi